Stanisław Aleksander Małachowski

Stanisław Aleksander Ignacy Małachowski herbu Nałęcz urodził się w 1770 roku w Końskich, gdzie zmarł w 1849 roku. Był hrabią, dyplomatą, funkcjonariuszem publicznym i oficerem. Syn Mikołaja i Marianny Ewy Męcińskiej, młodszy brat Jana Nepomucena, ukończył Akademię Krakowską. Służył w dyplomacji Stanisława Augusta Poniatowskiego, a w latach 1790-1791 należał do świty poselstwa Franciszka Piotra Potockiego w Konstantynopolu. Uczestniczył w wojnie polsko-rosyjskiej 1792 roku.

W 1807 roku wystawił własnym sumptem pułk kirasjerów i dowodził nim jako pułkownik. Brał udział w wojnie polsko-austriackiej 1809 roku oraz inwazji na Rosję w 1812 roku, po której trafił do rosyjskiej niewoli. Od 1818 roku był senatorem-kasztelanem Królestwa Kongresowego. W 1828 roku zasiadał w Sądzie Sejmowym, a w 1831 roku podpisał akt detronizacji Mikołaja I Romanowa i został mianowany senatorem-wojewodą. Był autorem pamiętników dotyczących poselstwa do Turcji i czasów Księstwa Warszawskiego. Otrzymał m.in. Order Virtuti Militari, Order św. Anny, Order św. Stanisława i Krzyż Oficerski Legii Honorowej.

Na podstawie artykułu „Stanisław Aleksander Małachowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.