Jan Małachowski

Jan Małachowski herbu Nałęcz, hrabia na Końskich i Białaczowie, urodził się 26 stycznia 1698 roku w Końskich, gdzie zmarł 25 czerwca 1762 roku. Był politykiem i kanclerzem wielkim koronnym w latach 1746-1762. Wcześniej pełnił urząd podkanclerzego koronnego, a w latach 1734-1735 był stolnikiem koronnym. Sprawował też funkcję wielkorządcy krakowskiego oraz był starostą, między innymi opoczyńskim i ostrołęckim. W 1736 roku otrzymał Order Orła Białego.

Małachowski był posłem na sejmy z województw sieradzkiego i sandomierskiego. Podpisał konkordat ze Stolicą Apostolską w 1737 roku. W polityce popierał Augusta III i zabiegał o poparcie rosyjskie. Był synem Stanisława i Anny Konstancji Lubomirskiej. Z Izabelą Humiecką miał pięć córek i czterech synów. Posiadał rezydencję w Białaczowie, a w Końskich rozpoczął budowę rodowej siedziby, prowadząc prace przy skrzydłach bocznych dawnej rezydencji. Jego żona zajmowała się otoczeniem pałacu i parkiem. Zespół pałacowo-parkowy w Końskich zachował się do dziś.

Na podstawie artykułu „Jan Małachowski (kanclerz wielki koronny)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.