Jacek Małachowski

Jacek (Hiacynt) Małachowski, herbu Nałęcz, urodził się 25 sierpnia 1737 roku w Końskich, gdzie później założył manufakturę żelaza. Był synem Jana i Izabeli Humieckiej. W 1765 roku poślubił Petronelę Antoninę Rzewuską; mieli syna Jana i córkę Franciszkę. Karierę polityczną rozpoczął jako poseł województwa sandomierskiego na sejmy. W 1764 roku został podstolim i referendarzem koronnym, a także marszałkiem sejmu koronacyjnego.

Pełnił funkcje w administracji państwowej, między innymi podkanclerzego koronnego, a w latach 1786-1793 był kanclerzem wielkim koronnym. Należał do Komisji Edukacji Narodowej i Rady Nieustającej. W 1793 roku zrzekł się urzędu kanclerza. Popierał rozwój rolnictwa i założył manufaktury żelaza w Końskich oraz Bodzechowie, a także fajansarnię w Ćmielowie. Otrzymał tytuł hrabiego i został odznaczony Orderem Orła Białego oraz Orderem Świętego Stanisława. Zmarł 27 marca 1821 roku w Bodzechowie.

Na podstawie artykułu „Jacek Małachowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.