Danuta Dąbrowska

Danuta Dąbrowska, właściwie Jakoba Fryda Blidsztejn, była polską i izraelską historyczką oraz archiwistką. Urodziła się w Berlinie; artykuł podaje jako możliwe daty urodzenia 1925 rok lub 12 stycznia 1927 roku. W czasie wojny przebywała z matką i ciotką w getcie w Falenicy, a następnie ukrywała się w Warszawie. Po powstaniu warszawskim została wywieziona do Niemiec na prace przymusowe. Po wojnie wróciła do Polski i zamieszkała z matką w Końskich, skąd we wrześniu 1945 roku przeniosły się do Warszawy.

Studiowała na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie uzyskała magisterium z filologii francuskiej. Od 1951 roku pracowała w Żydowskim Instytucie Historycznym, zajmując się dziejami Żydów polskich i Holokaustem. Redagowała publikacje dotyczące okupacji oraz kroniki getta łódzkiego, a także tłumaczyła materiały historyczne. W 1968 roku wyemigrowała do Izraela i przez wiele lat pracowała w Instytucie Jad Waszem w Jerozolimie. Współopracowała encyklopedię społeczności żydowskich w Polsce „Pinkas hakehillot Polin”. Zmarła w 2015 roku w Giwatajim.

Na podstawie artykułu „Danuta Dąbrowska (historyczka)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.